ZİHİNSEL GÜÇ

İki çocuklu bir aile hafta sonunu piknik yaparak  geçirmeye karar veriyor. Piknik yerine vardıklarında anne yemeği  hazırlarken, çocuklar  babalarıyla birlikte yürüyüşe çıkıyor. Uzun bir yürüyüşten sonra oldukça yorulan  küçük çocuk yalvarırcasına bakan gözlerle, "Babacığım çok yoruldum. Lütfen beni kucağında taşırmışın?" diyor. Baba; "Ben  de yorgunum oğlum"' der demez çocuk ağlamaya başlıyor.

Baba tek kelime etmeden ağaçtan bir dal kesiyor. Dalı bıçakla biçimlendirip,  çocuğa zarar vermeyecek biçimde  yontuyor. Sonra dalı  oğluna verip, "Al oğlum, sana güzel bir at" diyor.

Çocuk sevinçle dal parçasından yontulmuş ata biniyor  ve sevinçle sıçrayarak, ata vurarak annesinin yanına doğru  gitmeye başlıyor. O sevkle, babasını ve ablasını kısa sürede geride  bırakıyor.

Baba gülerek kızına, "İste yaşam budur kızım. Bazen  zihnen ya da bedenen kendini çok yorgun hissedeceksin. İste o  zaman kendine değnekten bir at  bul ve neşe ile yoluna devam et. Bu at bir arkadaş, bir şarki, bir çiçek,  bir şiir yâda bir çocuğun tebessümü olabilir."